«Бақылаушы» бақылау әрекеті арқылы адам мен технологияның өзара байланысын зерделейді. Көзінің орнына объектив орнатылған робот жасанды сананың метафорасына айналады — ол жақсы да, жаман да емес, тек әуесқой. Ой пішіндерін жеткізетін оның қарашығы тіл мен интерфейстерді айналып өтіп, ақпаратты тікелей беру мүмкіндігін меңзейді. Бейнеде адам мен машинаның арасындағы шекара жойылатын болашақ сезіледі. «Кім бақылап тұр?» деген сұрақ кванттық сипатқа ие болады — ол көзқарас пен бақылаушының күйіне байланысты. Берілген күй — жаратылыс шегінде тұрған ғылыми жаңалықтың ашылуы. Түсімде мен қорқыныш сезінбедім — тек тіршілік пен технологияның бірігуін терең қабылдадым. Сырттай нәзік көрінгенімен, көз жүйенің өзегі — әлемдерді жалғайтын төзімді дәнекер еді. Оның қимылдары есептеулерге ұқсайтын. Органикалық пен синтетикалық бірін-бірі алмастыра алатын болды; олардың шекаралары жоғалды. Бұл қиял емес, қолданыстағы технологиялардың қисынды эволюциясы еді. Мен биотехнологиялық серпілістің табалдырығында тұрдым — машина жай құрал емес, сананың жалғасы болатын жерде.