«Көпшілік» — ұжымдық сана құбылысының визуалдық бейнесі: жеке ерік бұқараның ішінде еріп кететін суперпозициялық күй. Көпшілік қоғамның гротескілік әрі келемежді карикатурасы — хаостық өріс түрінде көрінеді. Ол жаншып-жаныштайды, сонымен бірге азаттыққа ұмтылыс оятады. Композицияның айналасынан шеңбер бойымен орналасқан саусақ іздерін көруге болады — соңғы қол күйреудің символы: ұжымдық бос кеңістіктің толқындық функциясы құлайтын сәт. Бұл — уытты зат бастапқы энергияға айналатын декогеренция актісі. Мұнда өнер қайта пайымдаудың, тазарудың катализаторы әрі кілтіне айналады. Берілген сана күйі — пішінсіз, бірақ біртұтас өріске сіңіп кету. Әрбір даралық қайталанатын өрнекке дейін кемиді — шексіз көшірмеленудің жаңғырығы, мәңгілік үлгілерде қатып қалған ұрпақтар. Өріс ақылды хаоспен біріктіріп, өзін жоғалтатын ұжымдық бейсаналықтың тұншықтырғыш сасықтығымен, буындыратын уыттылығымен тыныстайды. Соған қарамастан, осы өрістен жоғары көтеріле келе, тосын айқындық пайда болады. Сана шыңында азапты болса да, азат ететін еркіндікке қол жетеді — сасықтықтың өзі ішкі алхимияға арналған энергияға айналады.